Αυτή η βδομάδα με εγκατέλειψε αφήνοντας πίσω της μια ελαφριά παραλυσία στη μέση μου και ένα στραβολαίμιασμα άνευ προηγουμένου. Έτρεχα πανικόβλητος για να τα φέρω βόλτα με την κωλοδουλειά και ο χρόνος για οτιδήποτε άλλο απλά ανύπαρκτος. Που μυαλό να συγκεντρώσεις τις σκέψεις σου, να βάλεις σε μια τάξη το ρημαδομυαλό σου και να γράψεις έστω και δυο γραμμές.. Κάπως έτσι ολοκληρώθηκε ο εβδομαδιαίος βιασμός ψυχή τε και σώματι.. ανάμεσα σε ντάνες εμπορευμάτων και απαιτητικούς πελάτες που νομίζουν ότι σ' έχουν αγοράσει. Πριν από λίγο τίναξα από πάνω μου τη μιζέρια της καθημερινότητας και της ζωής μου σ' αυτή την κωλόπολη, και γύρισα νοητικά το χρόνο αρκετές δεκαετίες πίσω. Πίσω στο χωριό και στα ανέμελα παιδικά μου χρόνια. Τότε που δεν είχα τίποτα να σκέφτομαι, τίποτα να με κυνηγάει, τίποτα για να φοβάμαι. Έτρεχα στις αλάνες με μια μπάλα αγκαλιά έβρισκα τα κολλητήρια και παίζαμε μέχρι το σούρουπο. Τα βράδια του καλοκαιριού μαζευόμαστε στις αυλές με συντροφιά τη μυρωδιά του γιασεμιού και λέγαμε ιστορίες για στοιχειωμένα σπίτια και φαντάσματα. Οι πιο τολμηροί από εμάς πηγαίναμε στο νεκροταφείο τα μεσάνυχτα και γινόμασταν ήρωες. Η νύχτα τελείωνε θριαμβευτικά με μια μαζική επίθεση στο πιο κοντινό χωράφι, στο πλησιέστερο αμπέλι ή στο μποστάνι του γείτονα με κλοπές καλαμποκιών σταφυλιών και ενίοτε καμιάς ντομάτας. Στην επιστροφή αρπάζαμε και καμιά φάπα και η μέρα έκλεινε θριαμβευτικά. Τότε δεν μας ένοιαζε ποιος μας κυβερνούσε, τι κόμματα υπήρχαν, τι μισθούς έπαιρναν οι δικοί μας. Τηλεόραση δεν είχαμε και δεν βλέπαμε, τα παιχνίδια μας ήταν απλά λιτά και απέριττα. Κρυφτό, κυνηγητό, πετροπόλεμος. Στις τσέπες μας δεν κουβαλούσαμε χρήματα αλλά πασατέμπο, στραγάλια με σταφίδες και οι πιο προνομιούχοι κάνα αλμυρό φιστίκι. Όποιος από εμάς είχε πάνω του αιγίνης και φουντούκια αποτελούσε σκάνδαλο. Το τηλέφωνο χτύπησε. Επιστροφή στο παρόν. Η μέση μου ζορίστηκε στο απότομο σήκωμα. Στην άλλη γραμμή η μάνα μου.
Είσαι καλά παιδί μου;
Καλά είμαι μάνα...καλά.. Μόνο που κλέινοντας ξέχασα να σου πω
πόσο νοστάλγησα εκείνα τα χρόνια..
Εκείνα τα καλοκαιρινά βράδια με τα φιλαράκια..
Μακριά απ' αυτή την κωλόπολη..
Μακριά απο τη φασαρία..
Μακριά απο τη θλίψη..
Θέλω να γυρίσω στα παλιά..
Μ' ακούς μάνα;;
