Προσπαθώ εδώ και ώρα να μαζέψω τις σκέψεις μου. Όχι για να αμπελοφιλοσοφίσω..
Απλές σκέψεις..σαββατόβραδου..τι να φάω, ποια ταινία να δω και κάτι άλλες ακατάλληλες...
Μια κραυγή όμως από την τηλεόραση με διακόπτει.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης κραυγάζει σε μια εκπομπή επανάληψη.
Σκάσε επιτέλους!!! λέω και συνειδητοποιώ ότι από το πρωί όλο κραυγές ακούω...
Με κραυγές από τα μωράκια στον ακάλυπτο ξύπνησα...
Με τις κραυγές των Αλβανών γειτόνων που άκουγαν την "έθνικ" μουσική τους, ήπια τον καφέ μου.
Με multi-ethnic κραυγές έκανα και τα ψώνια μου στο σούπερ μάρκετ.
Το μυαλό μου κουρκούτι για λουκουμάδες... ξέχασα και τι ήθελα να ψωνίσω (στο ταμείο βέβαια ξέχασα και τ΄όνομα μου)
