Ανεβαίνοντας από Ραφήνα βρέθηκα αντιμέτωπος με ένα όχημα εκκενώσεως βόθρων και συνειδητοποίησα πόσο μου έχει λείψει η συγκεκριμένη μυρωδιά. Συγχωρήστε με για την ιδιόμορφη επιθυμία μου αλλά στο κέντρο που μένω εκκενώσεις δεν γίνονται. Αναρωτήθηκα λοιπόν που μπορεί να καταλήγει τόσο σκατομάνι. Έπειτα από πολύωρη εσωτερική αναζήτηση κατέληξα στο συμπέρασμα ότι οι κουράδες μας μετουσιώνονται όλα αυτά τα χρόνια σε πολιτικές υποσχέσεις. Υποσχέσεις ανεκπλήρωτες και ανούσιες, ψεύτικες και απατηλές, κενές περιεχομένου, κούφιες σαν κοπροφελλοί επιπλέοντες στην λεκάνη της τουαλέτας. Έτσι εξηγείται γιατί ήρθα και τουμπανιάστηκα προχθές το βράδυ. Τώρα ξεμπλέκεται το κουβάρι μιας παρολίγον τραγωδίας. Όχι, δεν έφταιγε ο ασχημάντρας για την κατάντια μου. Δεν ήταν η εικόνα του δήθεν ''εθνοσωτήρα'' που διέλυσε το ανοσοποιητικό μου σύστημα. Οι υποσχέσεις ήταν η αιτία. Οι υποσχέσεις που ακούω και τρώω χρόνια τώρα εναλλάξ και εκ περιτροπής από ανίκανους Πρωθυπουργούς σε εγκαίνια εκθέσεων, σε προεκλογικές εκστρατείες και περιοδείες περιφερόμενων θιάσων, υποσχέσεις υπουργών και βουλευτών, και εις έτη πολλά.. Τώρα καταλαβαίνω γιατί μου έχει λείψει η μυρωδιά των σκατατζίδικων. Είμαι δέσμιος των υποσχέσεων. Είμαι και εγώ ένα πρεζάκι της πολιτικής βοθρίλας..
''Άλλη μια εφιαλτική εβδομάδα ξεκίνησε με απεργίες φορτηγών και βυτιοφόρων, φήμες για αύξηση του ΦΠΑ, άνοιγμα σχολείων, και πλαφόν στην τιμή της βενζίνης''.
Μικρός ονειρευόμουν να γίνω φορτηγατζής. Είχα και ένα μικρό κόκκινο φορτηγάκι...και κουβαλούσα χώματα.. Σήμερα 40 χρόνια μετά κουβαλάω υποσχέσεις. Υποσχέσεις ανεκπλήρωτες, ψεύτικες και απατηλές..
