Τρίτη, 5 Οκτωβρίου 2010

Ο καιρός των τσιγγάνων..

Μια βοήθεια ζητάω για να ξεφύγω απ' τη μιζέρια μου..
Μια ελπίδα ψάχνω για να λυτρώσω και να λυτρωθώ.
Κι όταν τη βρίσκω ανακαλύπτω την πλάνη.
Βαρύ το αντάλλαγμα της προσφοράς.
Την ελπίδα την πουλάνε ακριβά.
Δεν τη δανείζουν.
Θα πρέπει να πονέσεις πολύ για να την κερδίσεις.

Το μόνο που ήθελα ήταν να γιατρέψω την φτώχεια μου.
Να λυτρώσω την ανάπηρη ψυχή μου.
Μόνο που θα έπρεπε πρώτα να την σκοτώσω..

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Στρώσου στη δουλειά κι ας τη ζητιανιά

frog είπε...

Η ελπίδα δεν πωλείται..ούτε κερδίζεται... Ναι ίσως κάποιες φορές να τη χαρίζουν.. ψέφτικη ή αλήθινή..
Η ελπίδα όμως φίλε μου γεννιέται κάθε φορά που ανοίγεις τα ματια σου το πρωϊ.. Μπορεί να στη τσαλακώσουν, να στη ποδοπατήσουν αλλά ξεδιπλώνεται και περιπλανιεται και πάλι στα όνειρα σου. Την ελπίδα την έχεις μέσα σου πάντα κι ας νομίζεις ότι δεν υπάρχει...
Η ελπίδα πεθαίνει μόνο όταν κλείσεις τα μάτια.
Για πάντα.....

nikos είπε...

Δε σε προλαβαίνω σήμερα..