Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κάλπες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κάλπες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 2 Οκτωβρίου 2010

Στον απόπατο..

Τελικά στις νομαρχιακές θα πάω να ψηφίσω. Το πήρα απόφαση. Μια ψυχή που είναι να βγει ας βγει. 

Αλήθεια, τα δημοτικά ουρητήρια της Αθήνας κατά που πέφτουν;  Όποιος γνωρίζει ας με ενημερώσει σας παρακαλώ.

Χθες περπατώντας στο κέντρο έψαχνα για WC. Που είναι η τουαλέτα; ρώτησα ανυπόμονα τον σερβιτόρο του πρώτου καφέ που συνάντησα. Στο βάθος κύριε. 

Το βάθος αποδείχτηκε σχετικό. Προσπέρασα αδιάφορα τους θαμώνες πήδηξα κάτι ξεχασμένα καφάσια και ήρθα επιτέλους φάτσα με την πόρτα του καμπινέ. 

Κάπου ανάμεσα στο σφίξιμο και στην αγωνία διάβασα πλήθος συνθημάτων στους τοίχους του απόπατου. Αυτό που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση όμως ήταν ένα και μοναδικό. ''Σκατά στις κάλπες'' Ωραία ιδέα σκέφτηκα τραβώντας το καζανάκι του ανακουφιστηρίου. 

Ο τύπος που τη συνέλαβε πρέπει να είχε ζοριστεί πολύ. Μάλλον δυσκοίλιο σαν και του λόγου μου τον κόβω. Για σκέψου να ρίξεις μια κουράδα *''Κινγκ Κονγκ'' στην κάλπη..μιλάμε για πλήρη αλλοίωση του αποτελέσματος. Οραματίζομαι τη σκηνή. Εγώ να προσπαθώ να την περάσω από τη σχισμή  και γύρω μου δικαστικοί αντιπρόσωποι, εκπρόσωποι συνδυασμών και κομματόσκυλα να τρέχουν αλαφιασμένοι. Έπειτα να με βγάζουν τσουβαλιαστό έξω από το εκλογικό κέντρο να με κάνουν τόπι στο ξύλο να μαζεύονται δημοσιοκάφροι και κανάλια να παίζω πρώτο θέμα στις ειδήσεις οι παπαράτσι να τραβούν φωτογραφίες..και εγώ να φωνάζω..σκατά στις κάλπες σκατά στις κάλπες. Ήγγικεν η εκδίκηση της κουράδας. Λευτεριά στους δυσκοίλιους. 

Το όνειρο μου διακόπτει μια φωνή. 

Αργείτε κύριε;
Βγήκα έξω με το μάτι να γυαλίζει..
Ξανατράβα το καζανάκι γιατί δεν πηγαίνει κάτω με τίποτα, του απάντησα.

Αυτό θα πει εκδίκιση, σκέφτηκα αποχαιρετώντας το αποχωρητήριο.
Ακούς εκεί να μου πει αργείτε..
Δερβέναγα στην ανάγκη μου θα σε βάλω ρε;
Άσε που μου έκοψες το όνειρο..
Το μυρωδικό μου όνειρο..
Σμπρώχνε τώρα..

*Κουράδα ''Κινγκ Κονγκ''
Αυτή η κουράδα είναι τόσο μεγάλη που είσαι σίγουρος ότι δεν πρόκειται να πέσει αν δεν τη κόψεις σε μικρότερα κομμάτια. Αυτό το είδος συνήθως συμβαίνει όταν είσαι σε σπίτι άλλου ή γενικότερα σε ξένο χώρο.

Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010

Λεφτά...υπάρχουν!!!

Γράφει ο Γιάννης Πρεβενιός 
(e-mail: prevejohn@yahoo.gr)

Τα ζητήματα που μας απασχολούν όλους αυτή την περίοδο σίγουρα είναι μεγάλα και πολλά από αυτά φαντάζουν ανυπέρβλητα. 
Η γνωστή ρήση ότι κάθε λαός έχει την ηγεσία που του αξίζει σίγουρα πρέπει να μας βάζει σε σκέψεις αυτοκριτικής και παραδοχής ότι ο καθένας μας έχει... ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την σημερινή μας κατάσταση. 
 
Πιστεύω ότι έφτασε η ώρα να απαγκιστρωθούμε και να δραπετεύσουμε από τα υπάρχοντα κομματικά στρατόπεδα γιατί η σαπίλα και η σήψη τους μας οδηγούν σε ένα βέβαιο εθνολογικό και κοινωνικό θάνατο. Πρέπει να απαιτήσουμε πρώτα από τους εαυτούς μας και μετά από όλους τους άλλους έναν άλλο τρόπο σκέψης ο οποίος θα γεννήσει κάτι νέο, κάτι που θα δώσει μια προοπτική σ’ αυτό τον τόπο που μεγαλούργησαν οι αρχαίοι πρόγονοι μας και που έδωσαν το αίμα τους τόσο πολλοί ήρωες στην πάροδο χιλιάδων χρόνων για να μείνει σε εμάς τους Νεοέλληνες, σ’ εμάς που αφήσαμε το παχυδερμισμό και την καλοπέραση μας να μας κυριεύσει τόσο ώστε να μπορεί ο κάθε Παπανδρέου, Καραμανλής, Σημίτης, Μητσοτάκης και ένα σωρό ανίκανοι γλείφτες και λαμόγια της εναλλασσόμενης εξουσίας τους να καταστρέφουν, να κλέβουν και να εξασφαλίζουν τους απογόνους τους για γενεές δεκατέσσερις ετοιμάζοντας τους μάλιστα σε χλιδάτα ιδιωτικά σχολεία και στα Χάρβαντ ως άλλες βασιλικές δυναστείες για να μας κυβερνήσουν στο μέλλον.