Κανείς αθώος δεν πρέπει να φοβάται το Γουδί...

Ο Ανδρέας Λοβέρδος   βάζοντας το «αν» μπροστά από το αποτύχαμε μάλλον θέλει να κερδίσει χρόνο και να σπρώξει την έκρηξη στο μέλλον.

Ο χρόνος όμως τέλειωσε και οι ώρες είναι ιστορικές. Η Ελλάδα -το νιώθει ακόμη και ο μέσος νοικοκύρης -ντεμεκ- αστός- σβήνει.  Υπάρχει ένταση και πόλωση.  Τα γνωστά τζάκια αλληλοϋποστηρίζονται, ο Εθνικός μας πλούτος ξεπουλιέται και  σώζει την ΕΕ και τις παγκόσμιες τράπεζες. Το ΔΝΤ ακυρώνει 2500 χιλιαδες χρόνια Ελλάδα και την ζωή μας  όλη και- προσέξτε-  ο Γιωργάκης βραβεύεται από την Ντόιτσε Μπάνκ.

Μας έκαναν να αισθανθούμε ένοχες για ότι ζήσαμε. Μα ή αλήθεια είναι ότι ως λαός ζήσαμε  30 χρόνια λιτότητας  που χειροτέρευε διαρκώς. Και  αλλά τόσα χρόνια λαμογιάς και σκανδάλων, χρόνια εξαθλίωσης αρχών, θεσμών, ονείρων, χρόνια  άδικα γεμάτα αλισβερίσι και ξεπουλήματα, 30 χρόνια χωρίς κράτος χωρίς κάτι να πιαστούμε, που στο τέλος μας είπαν ότι το διαλύσαμε κιόλας.  Στο τέλος μας είπανε  στα μούτρα ότι μαζί τα φάγαμε.

Μια σπίθα ίσως, μια αφορμή, μια λαμογιά, μια υποψία σκανδάλου,  “κατι από έξω” το οτιδήποτε και όλα θα ελευθερωθούν.  Τότε Απίστευτες δυνάμεις μίσους και εκδίκησης θα βγουν στους δρόμους.  Όλοι γνωρίζουν,  τόσο αυτό το δεδομένο,  όσο και ότι  χρειάζεται ήδη ένα νέο μνημόνιο.  Νέο μνημόνιο  για την συντήρηση του παλιού και την ύπαρξη ελπίδας ότι το ισχύων καθεστώς δεν είναι το τέλος. Αυτό στα ψηλά.

Όλοι  εδώ στα χαμηλά γνωρίζουν ότι αν ανοίξουν την πόρτα τους  και  βγουν στο δρόμο τώρα -αυτή την στιγμή- θα μπει αέρας στην ψυχή, νερό και φως θα πέσει παντού.  Με μια μόνο κίνηση θα ξεβρομίσει ο τόπος.

Έτσι το έγκλημα της ΕΕ σε βάρος της Ελλάδας θα πληρωθεί αναλόγως  και ο καθένας ότι έφαγε.

Το έγκλημα της Ελληνικής αστικής τάξης σε βάρος της Ελλάδας θα πληρωθεί αναλόγως και ο καθένας ότι έφαγε.

Τα εγκλήματα των τζακιών σε βάρος της Ελλάδας θα πληρωθούν όλα. (Αυτοί έφαγαν τα πολλά)

Mα είναι ο νόμος που λέει: ΥΒΡΙΣ-ΑΤΙΣ- ΝΕΜΕΣΙΣ κύριε μου. Νόμος συμπαντικός σκληρός,  μα κανείς αθώος δεν πρέπει να φοβάται το Γουδί Aνδρέα..

Το μεγαλύτερο blog της πόλης

Στον απόπατο..

Τελικά στις νομαρχιακές θα πάω να ψηφίσω. Το πήρα απόφαση. Μια ψυχή που είναι να βγει ας βγει. 

Αλήθεια, τα δημοτικά ουρητήρια της Αθήνας κατά που πέφτουν;  Όποιος γνωρίζει ας με ενημερώσει σας παρακαλώ.

Χθες περπατώντας στο κέντρο έψαχνα για WC. Που είναι η τουαλέτα; ρώτησα ανυπόμονα τον σερβιτόρο του πρώτου καφέ που συνάντησα. Στο βάθος κύριε. 

Το βάθος αποδείχτηκε σχετικό. Προσπέρασα αδιάφορα τους θαμώνες πήδηξα κάτι ξεχασμένα καφάσια και ήρθα επιτέλους φάτσα με την πόρτα του καμπινέ. 

Κάπου ανάμεσα στο σφίξιμο και στην αγωνία διάβασα πλήθος συνθημάτων στους τοίχους του απόπατου. Αυτό που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση όμως ήταν ένα και μοναδικό. ''Σκατά στις κάλπες'' Ωραία ιδέα σκέφτηκα τραβώντας το καζανάκι του ανακουφιστηρίου. 

Ο τύπος που τη συνέλαβε πρέπει να είχε ζοριστεί πολύ. Μάλλον δυσκοίλιο σαν και του λόγου μου τον κόβω. Για σκέψου να ρίξεις μια κουράδα *''Κινγκ Κονγκ'' στην κάλπη..μιλάμε για πλήρη αλλοίωση του αποτελέσματος. Οραματίζομαι τη σκηνή. Εγώ να προσπαθώ να την περάσω από τη σχισμή  και γύρω μου δικαστικοί αντιπρόσωποι, εκπρόσωποι συνδυασμών και κομματόσκυλα να τρέχουν αλαφιασμένοι. Έπειτα να με βγάζουν τσουβαλιαστό έξω από το εκλογικό κέντρο να με κάνουν τόπι στο ξύλο να μαζεύονται δημοσιοκάφροι και κανάλια να παίζω πρώτο θέμα στις ειδήσεις οι παπαράτσι να τραβούν φωτογραφίες..και εγώ να φωνάζω..σκατά στις κάλπες σκατά στις κάλπες. Ήγγικεν η εκδίκηση της κουράδας. Λευτεριά στους δυσκοίλιους. 

Το όνειρο μου διακόπτει μια φωνή. 

Αργείτε κύριε;
Βγήκα έξω με το μάτι να γυαλίζει..
Ξανατράβα το καζανάκι γιατί δεν πηγαίνει κάτω με τίποτα, του απάντησα.

Αυτό θα πει εκδίκιση, σκέφτηκα αποχαιρετώντας το αποχωρητήριο.
Ακούς εκεί να μου πει αργείτε..
Δερβέναγα στην ανάγκη μου θα σε βάλω ρε;
Άσε που μου έκοψες το όνειρο..
Το μυρωδικό μου όνειρο..
Σμπρώχνε τώρα..

*Κουράδα ''Κινγκ Κονγκ''

Αυτή η κουράδα είναι τόσο μεγάλη που είσαι σίγουρος ότι δεν πρόκειται να πέσει αν δεν τη κόψεις σε μικρότερα κομμάτια. Αυτό το είδος συνήθως συμβαίνει όταν είσαι σε σπίτι άλλου ή γενικότερα σε ξένο χώρο.