Στον απόπατο..

Τελικά στις νομαρχιακές θα πάω να ψηφίσω. Το πήρα απόφαση. Μια ψυχή που είναι να βγει ας βγει. 

Αλήθεια, τα δημοτικά ουρητήρια της Αθήνας κατά που πέφτουν;  Όποιος γνωρίζει ας με ενημερώσει σας παρακαλώ.

Χθες περπατώντας στο κέντρο έψαχνα για WC. Που είναι η τουαλέτα; ρώτησα ανυπόμονα τον σερβιτόρο του πρώτου καφέ που συνάντησα. Στο βάθος κύριε. 

Το βάθος αποδείχτηκε σχετικό. Προσπέρασα αδιάφορα τους θαμώνες πήδηξα κάτι ξεχασμένα καφάσια και ήρθα επιτέλους φάτσα με την πόρτα του καμπινέ. 

Κάπου ανάμεσα στο σφίξιμο και στην αγωνία διάβασα πλήθος συνθημάτων στους τοίχους του απόπατου. Αυτό που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση όμως ήταν ένα και μοναδικό. ''Σκατά στις κάλπες'' Ωραία ιδέα σκέφτηκα τραβώντας το καζανάκι του ανακουφιστηρίου. 

Ο τύπος που τη συνέλαβε πρέπει να είχε ζοριστεί πολύ. Μάλλον δυσκοίλιο σαν και του λόγου μου τον κόβω. Για σκέψου να ρίξεις μια κουράδα *''Κινγκ Κονγκ'' στην κάλπη..μιλάμε για πλήρη αλλοίωση του αποτελέσματος. Οραματίζομαι τη σκηνή. Εγώ να προσπαθώ να την περάσω από τη σχισμή  και γύρω μου δικαστικοί αντιπρόσωποι, εκπρόσωποι συνδυασμών και κομματόσκυλα να τρέχουν αλαφιασμένοι. Έπειτα να με βγάζουν τσουβαλιαστό έξω από το εκλογικό κέντρο να με κάνουν τόπι στο ξύλο να μαζεύονται δημοσιοκάφροι και κανάλια να παίζω πρώτο θέμα στις ειδήσεις οι παπαράτσι να τραβούν φωτογραφίες..και εγώ να φωνάζω..σκατά στις κάλπες σκατά στις κάλπες. Ήγγικεν η εκδίκηση της κουράδας. Λευτεριά στους δυσκοίλιους. 

Το όνειρο μου διακόπτει μια φωνή. 

Αργείτε κύριε;
Βγήκα έξω με το μάτι να γυαλίζει..
Ξανατράβα το καζανάκι γιατί δεν πηγαίνει κάτω με τίποτα, του απάντησα.

Αυτό θα πει εκδίκιση, σκέφτηκα αποχαιρετώντας το αποχωρητήριο.
Ακούς εκεί να μου πει αργείτε..
Δερβέναγα στην ανάγκη μου θα σε βάλω ρε;
Άσε που μου έκοψες το όνειρο..
Το μυρωδικό μου όνειρο..
Σμπρώχνε τώρα..

*Κουράδα ''Κινγκ Κονγκ''

Αυτή η κουράδα είναι τόσο μεγάλη που είσαι σίγουρος ότι δεν πρόκειται να πέσει αν δεν τη κόψεις σε μικρότερα κομμάτια. Αυτό το είδος συνήθως συμβαίνει όταν είσαι σε σπίτι άλλου ή γενικότερα σε ξένο χώρο.

Καλπηκράτης

Απο την ΟΧΙά

Σήμερα θα κάνω ανάρτηση τα χάλια μας. Ας συντονίζει και ο Κουίκ και όποιος άλλος παπάρας την συζήτηση, ειλικρινά δε με νοιάζει. Μετά από αυτά που θα ακούσετε πηγαίνετε να ρίξετε τον οβολό της συνείδησής σας στην κάλπη στις  7 Νοεμβρίου. Αυτή η ψήφος, η ριμάδα, τελικά ήταν το εισιτήριό μας για την κόλαση.

Τα δύο πρώτα λεπτά αρκούν..για να πιάσετε το νόημα.

Watch live streaming video from 114news at livestream.com

Το παλαμάρι του βαρκάρη

Πριν το ξεκίνημα της μεγάλης δημοσιογραφικής του καριέρας ήταν ένα απλό και φτωχό λαϊκό παιδί που διαφήμιζε λάστιχα αυτοκινήτων και ενίοτε προϊόντα σύσφιξης. 

Η εξέλιξη του έκτοτε ήταν ραγδαία. Το παιδί θαύμα στρατεύτηκε στις τάξεις της ΝΔ και λίγα χρόνια αργότερα εκδίδει το εξαιρετικό συγγραφικό αριστούργημα '' Η Λιάνη στηρίζει την αλλαγή'' που το εξώφυλλο του θυμίζει έντονα κάτι από το ''παλαμάρι του βαρκάρη'' μια καλτ ποιητική ταινία της δεκαετίας του 70. 

Εκεί ο κατά τα άλλα βαθιά θρησκευόμενος Καρατζαφέρης δημοσιεύει πλήθος εκπαιδευτικών φωτογραφιών και συναφούς παιδαγωγικού υλικού. Το μεγάλο ''πήδημα'' στην καριέρα του φτωχού πλην τίμιου καναλάρχη, εκδότη, αρχηγού κόμματος, και ιδιοκτήτη 666 ακινήτων είχε ήδη πραγματοποιηθεί. Η συνέχεια της ιστορίας λίγο πολύ γνωστή. Δε θα μακρηγορήσω αναφέροντας ανατριχιαστικές λεπτομέρειες στην εξέλιξης του ανδρός και των συν αυτώ προσκυνησάντων.

Φαίνεται πως η μνήμη μερικών μπουμπούκων και μπουμπουκιών της πολιτικής βοθρίλας είναι επιλεκτική  και το εμετικό σύνθημα χέρι χέρι με τον Καρατζαπεριστέρη ταιριάζει γάντι με την αυτιστική νοημοσύνη τους. Θα σταματήσω εδώ το μικρό μου αφιέρωμα στον ''αγώνα του'' γιατί αν συνεχίσω θα αμολήσω το δικό μου βόθρο και θα χάσω το δίκιο μου. 

Φεύγω καρφί, παίρνω τα χάπια της ναυτίας  και πάω να απολαύσω την Άννα Γούλα στο επικό άσμα ''Τα πίνω όλα'' μα δεν τα καταπίνω..

H Παπαρήγα η καλή!

Από τη Himaira 

Βλέποντας τα πόθεν έσχες των πολιτικών το μάτι μου έπεσε επάνω στην αγαπημένη μου αριστερά. Συγκεκριμένα στην Αλεξάνδρα Παπαρήγα που δηλώνει συνολικό εισόδημα 136.521 ευρώ εκ των οποίων τα 46.000 ευρώ προέρχονται από ασφαλιστικές αποζημιώσεις, κοινώς από συντάξεις κύριες και επικουρικές.

Έψαξα το βιογραφικό της να δω τι ακριβώς δουλειά έκανε που να δικαιολογεί τόσο μεγάλη σύνταξη. Τι βρήκα; Από το 1961 και μετά αδιαλείπτως μέλος σε κινήματα και οργανώσεις (κίνημα ειρήνης, ομοσπονδία γυναικών Ελλάδος κλπ) και από το 1976 και μετά ασχολείται αποκλειστικά με την πολιτική ως μέλος του ΚΚΕ, με το οποίο εκλέγεται ανελλιπώς βουλευτής από το 1993.


Έτσι αν πάρουμε ως δεδομένα α) ότι η ʽʼεργασίαʼʼ της ξεκίνησε στην ηλικία των 48 ετών ως βουλευτής, καθώς πουθενά δεν αναφέρεται συγκεκριμένα και χρονολογικά άλλη εργασία και β) το πόθεν έσχες των πολιτικών αφορά το έτος 2008, καταλήγουμε στο εξής συμπέρασμα :

Η Αλεξάνδρα Παπαρήγα εργάστηκε 15 χρόνια και η σύνταξη της είναι 3.830 ευρώ μηνιαίως.

Κατά τα άλλα δηλώνει καταθέσεις 400 ευρώ, υπονοώντας ότι τα υπόλοιπα βρίσκονται σε κάποιο σεντούκι ή θαμμένα στο χώμα προς αποφυγήν επαφής των αριστερών χρημάτων της με την ελεύθερη αγορά των αδηφάγων τραπεζών.

Οφείλω να αναφέρω ότι κατά δήλωση της τα χρήματα πηγαίνουν στο κόμμα και από εκεί παίρνουν έναν μισθό ίσα ίσα για να βγάζουν το μήνα. Προσωπικά δεν με πείθει καθώς ποτέ δεν έχει παρουσιάσει δημοσίως ένα επίσημο χαρτί που να στηρίζει αυτούς τους ισχυρισμούς, έτσι επιλέγω να μην την πιστέψω. Τι θα μου κάνει; Το πολύ-πολύ να με πει δεξιό! Με την αριστερά της Παπαρήγα και του Παπανδρέου αρχίζω να το σκέφτομαι πολύ σοβαρά!

Christiana & Christos

Αγρότης μόνος ψάχνει..

Βλέπω στον Alpha την τύπισσα την ''δεν ξέρω πως τη λένε ''να σκάβει με την ξινιάρα και μου σηκώνετε η τρίχα κάγκελο. 

Που πας μωρή καρακαηδόνα με τη μπότα τη δεκάποντη και το φόρεμα το πλουμιστό να τσαπίσεις το σπαρτό; Που πας μες τα χωράφια και τρέχεις και αλαφιάζεσαι με το μαλλί το μιζανπλί  και με τη fake βλεφαρίδα που κάνει το μάτι να γκαβίζει; 

Αγρότης μόνος ψάχνει κοπέλα μου..και σου εφιστώ την προσοχή. Ποτέ δεν ξέρεις τι θα σε βρει εκεί ψηλά στα ξεροβούνια. 

Αγρότης μόνος ψάχνει..άραγε τι; Τις χαμένες επιδοτήσεις; Την τιμή του πετρελαίου; Την τιμή του σταφυλιού; Τη χαμένη του τιμή; Μια σάπια ντομάτα; Ή την πράσινη ανάπτυξη..που του υποσχέθηκε ο Γιώργος; 

Τίποτα από τα παραπάνω. Γυναίκα ψάχνει ο μ@λ@κας και την ψάχνει με λάθος τρόπο. Δεν το είχα δει το έργο και αναρωτιέμαι πόσα τηλεοπτικά σκουπίδια ακόμα θα μου σερβίρουν. 

Ως γνήσιος βλάχος με μαντρί και 15 αιγοπρόβατα
σας ανακαλώ στην τάξη ντροπή των αγροτών.

Και φωνάζω για να μ' ακούσετε και να κόψετε τις μ@λ@κιες πριν να είναι αργά.

Και αν δε σταυρώνετε γυναίκα να πάτε σε σεξολόγο. Όχι στη Χρηστίδου.

Έξω οι βλάχοι του θανάτου. Λευτεριά στους original.

Βαρέθηκα τις μ@λ@κιες σας..

Κλείνω πάραυτα την τηλεόραση αλλάζω κανάλι και πάω στο πλάσμα που έχω στο σαλόνι να δω το Βάζελο σε μια ακόμα υπέρτατη μάχη. Η ποινή του καναπέ για εμάς τους γάβρους ακόμα εκτίεται..

Με τις ευχές του επίτιμου δια την πρώτη σας νίκη.

Η μοναξιά του σχοινοβάτη

Βαδίζουμε σε τεντωμένο σχοινί. Η ισορροπία εύθραυστη. Οι ζωές μας μοναχικές και εφήμερες. Έγειρα το κεφάλι μου στη μοναξιά του καναπέ κι έκλεισα τα μάτια. Στ' αυτιά μου η βουή της πόλης άρχισε να με νανουρίζει. Η τηλεόραση γέμιζε το σκοτεινό δωμάτιο με ξενέρωτες εικόνες που τρεμόπαιζαν και μου χαλούσαν τον ύπνο. Ακατάληπτες λέξεις και φράσεις που ζορίζεσαι να τις ακούς. Έκανα να κλείσω το χαζοκούτι αλλά ανακάλυψα ότι ένοιωθα μόνος στην απουσία του. Υπάρχουν χίλιοι τρόποι και χίλιοι δρόμοι για να τρελαθείς. Η μοναξιά ο συντομότερος.

Αφιερωμένο στα γεροντάκια του ακάλυπτου..
Στη μοναξιά τους..και στη μοναξιά μας.

Τί θα πάρετε μια που δεν παίρνετε δρόμο;

Κύριε Γιώργο. Είμαι ένας νέος αθυρόστομος και επιθετικός. Από πιτσιρικάς βρίζω σα νταλικέρης και γι' αυτό το λόγο ελάχιστοι με κάνουν παρέα. 

Ήθελα από καιρό να σας γράψω ένα γράμα αλλά επειδή είμαι πολύ κωλόπαιδο φοβόμουν μη με παρεξηγήσετε. 

Οι γονείς μου είναι δημόσιοι υπάλληλοι διορισμένοι από κάποιον μαλ@κα σαν και του λόγου σας εδώ και 25 περίπου χρόνια.
Ο μπαμπάς στη ΔΕΗ και η μαμά στην ΕΥΔΑΠ. 

Για 24 χρόνια περνούσαμε καλά. 

Και ξαφνικά ήρθατε εσείς Κύριε Γιώργο και μέσα σε ένα μόνο χρόνο τα κάνατε μπου@#έλο. Κάθε μέρα έπαιρνα χαρτζιλίκι ένα 20άρικο ατ ληστ και απ' όταν τους κόψατε τα δώρα παίρνω τ' αρ@#δια μου. 

Ο πατέρας μου έχει πάθει κατάθλιψη και η μάνα μου παίρνει τα ηρεμιστικά με τις χούφτες. Εγώ δε μπορώ να σταυρώσω ούτε μια γκόμενα γιατί δεν έχω φράγκο να την βγάλω για μια φραπεδιά και ο μεγαλύτερος αδερφός μου σταμάτησε το ταεκβοντο και το ποδόσφαιρο και το έχει ρίξει στο ποτό. 

Τα Σαββατοκύριακα σπανίως πηγαίνουμε στο πατρικό του πατέρα μου στη Σπάρτη γιατί η κωλοβενζίνα και τα γαμ@#ένα τα διόδια έχουν φτάσει στα ύψη. Κάθε μέρα στο σπίτι μου γίνεται της που#@νας το κάγκελο και σε λίγο μας βλέπω να σφαζόμαστε. Με δύο κωλομισθούς ποιος να πρωτοφάει. Πέντε στόματα είμαστε. Ξέχασα να σας πω ότι έχω και μια μικρότερη αδερφή. Εμείς δε δουλεύουμε. Εγώ τώρα θα πάω φαντάρος και ο αδερφός μου σπουδάζει πληροφορική στην Πάτρα. 

Τα μπικικίνια δε φτάνουν γιατί μας έχετε γα@#σει στους φόρους και στις αυξήσεις. Τώρα που έρχονται οι Δημοτικές θα ψηφίσω για δεύτερη φορά αλλά πλέον δεν την ξαναπατάω..Την πρώτη φορά που σας ψήφισα πιάστηκα πολύ μαλ@#ας αφού πίστεψα ότι λεφτά υπάρχουν. Τώρα που κατάλαβα πόσο ξεκ@#$@ρηδες είσαστε όλοι σας θα πάρετε τ' αρ@#δια μου. Όταν με το καλό τελειώσω με το στρατιωτικό μου ελπίζω να έχετε ξεκουμπιστεί. 

Το ξέρω ότι είναι απίθανο να πάρετε έτσι εύκολα δρόμο αφού από τα λίγα που ξέρω οι Ευρω-πέη και οι Αμερικανοεβραίοι σας συμπαθούν ιδιαιτέρως. Απλά ελπίζω ότι αργά ή γρήγορα θα καταλάβετε τις μαλ@#ιες που έχετε κάνει και θα πάτε στο δια@λο απο μόνος σας. Και επειδή δεν πολυπιστεύω ότι η χώρα θα σωθεί απο μαλ@#ες σαν κι εσάς και στο τέλος παρά τις θυσίες που κάνουμε το κ@βλί δεν το γλιτώνουμε θέλω να σας κάνω μια τελευταία ερώτηση..

Τι θα πάρετε μια που δεν παίρνετε δρόμο;
Το κωλόπαιδο.

Η τρέλα δεν πάει στα βουνά..

Η βροχή που έπεσε χθες δεν ξέπλυνε της αμαρτίες της πρωτεύουσας όπως λανθασμένα πίστεψα αλλά αντίθετα και σε συνδυασμό με τα υψηλά επίπεδα υγρασίας επέτεινε προς το χειρότερο την μπαγιάτικη οσμή της και ταυτόχρονα χειροτέρεψε την οσφυαλγία μου. 

Σήμερα το πρωί σηκώθηκα με σαφώς καλύτερη διάθεση αφού η χθεσινή εντριβή αποδείχθηκε θαυματουργή. 

Πίνοντας τον πρωινό καφέ μου και ρουφώντας  το πρώτο τσιγάρο της ημέρας ένοιωσα μια απρόσμενη γαλήνη και ηρεμία που όμοια της είχα να νοιώσω εδώ και αρκετό καιρό μιας και γενικά είμαι τύπος αγχώδης και νευρικός. 

Πολλές φορές μάλιστα το μάτι μου γυαλίζει επικίνδυνα και με κάνει να αναρωτιέμαι μήπως τελικά μου συμβαίνει κάτι χειρότερο. 

Και αναφέρομαι στην τρέλα που ειδικά στις μέρες μας έχει εξαπλωθεί ως μάστιγα αφού σχεδόν όλοι μας έχουμε μια δόση της. Άλλος μικρότερη άλλος μεγαλύτερη. Το ζητούμενο δεν είναι πόση τρέλα διαθέτουμε αλλά το πόσο ακίνδυνη ή επικίνδυνη μπορεί να είναι η εξέλιξη της. 

Την ανησυχία μου ήρθε να καθησυχάσει το παρακάτω βίντεο ενός τύπου από την Τουρκία που ισχυρίζεται ότι μπορεί να πετάξει. Όταν όμως κάποιος από το στούντιο στοιχηματίζει ότι δεν μπορεί όχι μόνο να πετάξει αλλά ούτε καν μια κωλοτούμπα να κάνει, ο Τούρκος αντιδρά. 

Βλέποντας τον σκέφτηκα πως τελικά είμαι καλά. Πήρα στα καπάκια τηλέφωνο τον τρελόγιατρο που μου σύστησε ο Μήτσος και ακύρωσα το αυριανό ραντεβού. Δεν ξέρω αν εσάς σας κάνει να γελάσετε ή να λυπηθείτε..

Είμαι όμως σίγουρος ότι αν το δείτε θα νοιώσετε σίγουρα καλύτερα και θα ακυρώσετε και το δικό σας ραντεβού..

Ζήτω η Ελλάδα και κάθε τι μοναχικό στον κόσμο αυτό..Ελασσόνα Λιβαδειά Μελβούρνη Μόναχο, Αλαμάνα και Γραβιά..

Μη σκοτώνεστε, όλοι θα πάρετε..

Οι Σκοπιανοί διεκδικούν τον Μέγα Αλέξανδρο και την Μακεδονία, οι Τούρκοι διεκδικούν τη Θράκη το Αιγαίο και πρόσφατα με τον καταιγισμό των Τουρκοσήριαλ και τον ANT1. Οι Αλβανοί  διεκδικούν την Ήπειρο από τον Αμβρακικό κόλπο και πάνω. Ψιλοπράγματα θα ισχυριστεί κανείς..

Από την άλλη μεριά υπάρχω εγώ, υπάρχουμε εμείς, που διεκδικούμε την ησυχία μας από τις παράλογες εθνικιστικές κραυγές τους.

Υπάρχει ένα μικρό ξεχασμένο κομάτι στη Βόρεια Ήπειρο όπου το να μιλά κανείς Ελληνικά αποτελεί αδίκημα.

Δε ζητάω πολλά, θέλω μόνο να με αφήσουν να μιλάω ελεύθερα τη γλώσσα μου χωρίς να με σκοτώνουν..

Ζεί ανάμεσα μας..

...Κατόπιν ο Ομπάμα, το γεράκι του ορίζοντα, είπε στον Jeffrey, το φτερωτό δούλο : Υπήκοε του Ομπάμα και του Νετανιάχου, πήγαινε γρήγορα , εξόντωσε τον εχθρό που έχεις δει. Εξόντωσε μισθωτούς και συνταξιούχους.

Με αυτές τις εντολές, ο Jeffrey έφυγε με το φτερωτό πράσινο Ήλιο του για να εντοπίσει τον εχθρό από αέρος. Στα μισά της διαδρομής ο ήλιος έπαθε βλάβη. 

Έτσι ο Jeffrey, ο φτερωτός δούλος, πέταξε προς τον ορίζοντα με το δανεικό δίσκο του Ομπάμα. Κι απο εκείνη την ημέρα και στο εξής, ονομάστηκε ''Το μεγάλο δουλικό των ουρανών''

Πετώντας με τον δανεικό φτερωτό δίσκο στον ουρανό, ο Jeffrey εντόπισε μισθωτούς και συνταξιούχους και εξαπέλυσε εναντίον τους μια ''θύελλα'' που δεν μπορούσε να γίνει αντιληπτή ούτε μέσω της ακοής ούτε μέσω της όρασης, μολονότι προκαλούσε αστραπιαίο θάνατο.

Στα ύψη των ουρανών, απο το φτερωτό δίσκο, είδε ο Jeffrey τον εχθρό και εφόρμησε πάνω του ύπουλα ερχόμενος από πίσω. Απο την πλώρη εξαπέλυσε εναντίον τους μια ''θύελλα'' την οποία δεν μπορούσαν ούτε να τη δούνε με τα μάτια τους ούτε να την ακούσουν με τα αυτιά τους. Προκάλεσε το θάνατο όλων, μισθωτών και συνταξιούχων μέσα σε μια στιγμή. Ούτε ένας δεν έμεινε ζωντανός..

Θέλω να γυρίσω στα παλιά..

Αυτή η βδομάδα με εγκατέλειψε αφήνοντας πίσω της μια ελαφριά παραλυσία στη μέση μου και ένα στραβολαίμιασμα άνευ προηγουμένου. Έτρεχα πανικόβλητος για να τα φέρω βόλτα με την κωλοδουλειά και ο χρόνος για οτιδήποτε άλλο απλά ανύπαρκτος. Που μυαλό να συγκεντρώσεις τις σκέψεις σου, να βάλεις σε μια τάξη το ρημαδομυαλό σου και να γράψεις έστω και δυο γραμμές.. Κάπως έτσι ολοκληρώθηκε ο εβδομαδιαίος βιασμός ψυχή τε και σώματι.. ανάμεσα σε ντάνες εμπορευμάτων και απαιτητικούς πελάτες που νομίζουν ότι σ' έχουν αγοράσει. Πριν από λίγο τίναξα από πάνω μου τη μιζέρια της καθημερινότητας και της ζωής μου σ' αυτή την κωλόπολη, και γύρισα νοητικά το χρόνο αρκετές δεκαετίες πίσω. Πίσω στο χωριό και στα ανέμελα παιδικά μου χρόνια. Τότε που δεν είχα τίποτα να σκέφτομαι, τίποτα να με κυνηγάει, τίποτα για να φοβάμαι. Έτρεχα στις αλάνες με μια μπάλα αγκαλιά έβρισκα τα κολλητήρια και παίζαμε μέχρι το σούρουπο. Τα βράδια του καλοκαιριού μαζευόμαστε στις αυλές με συντροφιά τη μυρωδιά του γιασεμιού και λέγαμε ιστορίες για στοιχειωμένα σπίτια και φαντάσματα. Οι πιο τολμηροί από εμάς πηγαίναμε στο νεκροταφείο τα μεσάνυχτα και γινόμασταν ήρωες. Η νύχτα τελείωνε θριαμβευτικά με μια μαζική επίθεση στο πιο κοντινό χωράφι, στο πλησιέστερο αμπέλι ή στο μποστάνι του γείτονα με κλοπές καλαμποκιών σταφυλιών και ενίοτε καμιάς ντομάτας. Στην επιστροφή αρπάζαμε και καμιά φάπα και η μέρα έκλεινε θριαμβευτικά. Τότε δεν μας ένοιαζε ποιος μας κυβερνούσε, τι κόμματα υπήρχαν, τι μισθούς έπαιρναν οι δικοί μας. Τηλεόραση δεν είχαμε και δεν βλέπαμε, τα παιχνίδια μας ήταν απλά λιτά και απέριττα. Κρυφτό, κυνηγητό, πετροπόλεμος. Στις τσέπες μας δεν κουβαλούσαμε χρήματα αλλά πασατέμπο, στραγάλια με σταφίδες και οι πιο προνομιούχοι κάνα αλμυρό φιστίκι. Όποιος από εμάς είχε πάνω του αιγίνης και φουντούκια αποτελούσε σκάνδαλο. Το τηλέφωνο χτύπησε. Επιστροφή στο παρόν. Η μέση μου ζορίστηκε στο απότομο σήκωμα. Στην άλλη γραμμή η μάνα μου. 

Είσαι καλά παιδί μου;

Καλά είμαι μάνα...καλά..
Μόνο που κλέινοντας ξέχασα να σου πω
πόσο νοστάλγησα εκείνα τα χρόνια..
Εκείνα τα καλοκαιρινά βράδια με τα φιλαράκια..
Μακριά απ' αυτή την κωλόπολη.. 
Μακριά απο τη φασαρία..
Μακριά απο τη θλίψη..

Θέλω να γυρίσω στα παλιά..

Μ' ακούς μάνα;;

Ο Θεός έχει χιούμορ..

Τα κατάλοιπα του πύργου της Βαβέλ. Πως τις μιλάει τις ξένες γλώσσες το άτιμο..

imopiomalakas.gr (επίκαιρο ελέω τυφώνος)

Αναμφίβολα είσαι opiomalakas. Είσαι ο κλασικός malakas Έλληνας που στο παρά πέντε των Εθνικών εκλογών τρέχει να τους  ψηφίσει. Που εύκολα ξεχνάει και εύκολα δίνει συγχωροχάρτι στο πρώτο ρουσφέτι. Είσαι ο ίδιος που τους μουτζώνει που τους ρίχνει μπινελίκια, που τελικά μετανιώνει..

Είσαι μπερδεμένος και χρειάζεσαι βοήθεια; Νιώθεις εγκλωβισμένος; Μην ανησυχείς. Έχουμε τη λύση στο πρόβλημά σου! Σε απαλλάσσουμε μια και καλή από τις malakies του παρελθόντος. Στη νέα σελίδα μας θα βρεις όλες τις απαραίτητες συμβουλές που χρειάζεσαι για να γίνεις επιτέλους καλά. Ειδικοί σύμβουλοι σε θέματα malakion, malakes με ISO και malakes με πατέντα  θα σε καθοδηγήσουν βήμα βήμα μέσα από ομαδική μαλακοθεραπεία στην τελική απεξάρτηση. Διώξε από πάνω σου τη ρετσινιά  του ''piomalaka'' και νιώσε ελεύθερος. Οι εγγραφές είναι ανοικτές και δωρεάν. 

Για περισσότερες πληροφορίες και πλήρη ανάλυση της μεθόδου μας πατήστε εδώ

Έχει στο Mega αδερφές; Τι πιστεύει η google;

Από το Κομματόσκυλο

Θα μπορούσε ποτέ να ισχυριστεί κάποιος ότι ο νυν πρωθυπουργός είναι εβραίος, ο νυν υπουργός εσωτερικών το ίδιο, ο πρώην πρωθυπουργός είναι ομοφυλόφιλος, οι Χατζηνικολάου και Πρετεντέρης είναι αδερφές ή – επί το ευγενέστερον – γκέι, ή ακόμη ακόμη ότι κάτι τρέχει με τον Χρυσοχοίδη και την Αλεξία Μπακογιάννη; Τι σχέση μπορεί να έχει ο κούλης μητσοτάκης με τον Τέρυ Χρυσό;  Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί όλα αυτά και πολλά άλλα χωρίς να κινδυνεύει την ίδια στιγμή να εισπράξει καμιά εικοσαριά μηνύσεις;

Πάντως, όποιον έχει όρεξη για μηνύσεις, τον διαβεβαιώ ότι μπορεί να πάρει φόρα από τον Γράμμο και να έρθει με την όπισθεν.

Τι πιστεύει η google για κάποια μπουμπούκια της δημόσιας ζωής στην Ελλάδα; Πάντως, δεν έχει και την καλύτερη γνώμη…

Δεν το πιστεύετε; Κοιτάξτε και μόνοι σας. Αν και πάλι δεν το πιστεύετε, δεν έχετε παρά να δοκιμάσετε να αναζητήσετε τα ονόματα που βλέπετε στις εικόνες που ακολουθούν…

Η μοναξιά του καμπινέ..

Χθες το βράδυ, μετά από τις κακίες μου γι' αυτόν τον Πάν καλό άνθρωπο παρήγγειλα μια ξεγυρισμένη special μακαρονάδα φούρνου με κιμά και σουτζουκάκια, και έκατσα να φάω και να απολαύσω το ευφυές αριστούργημα που συνέλαβα και δημοσίευσα.

Δεν είχα βάλει τίποτα στο στόμα μου από το πρωί. Με 3 καφέδες και μια σακούλα καπνό και όλη μέρα να ακούς καντήλια στη δουλειά από τον κάθε κερατά. Ήρθε η ώρα να δρέψω τους καρπούς των κόπων μου σκέφτηκα χαμογελώντας σαδιστικά όταν η μακαρονάδα μου χτυπούσε το κουδούνι. Ήρθε η ώρα της δικαίωσης του Πάγκαλου. Ήρθε η ώρα να φάω κι εγώ ρε...

Ο αλουμινοκεσές μετά του περιεχομένου του καταβροχθήσθηκε αχνιστός σε χρόνο ντε τε και λίγο πριν προλάβει η γυναίκα μου να μαζέψει τα συμπράγκαλα από το τραπέζι το στομάχι μου είχε γίνει μαλλιά κουβάρια. Στ' αυτιά μου έφτανε τρεμάμενη η φωνή της Τρέμη που θίχτηκε απ' τα συνθήματα των φορτηγατζήδων. Αι σιχτίρ και εσύ καρακάξα..Τι θέλω και βλέπω MEGA;

Ανακατεύτηκα περισσότερο..τα πόδια μου λύθηκαν κρύος ιδρώτας έλουσε το πρόσωπό μου. Με έφαγε η ρουφιάνα πρόλαβα να φωνάξω μ' όση δύναμη μου είχε απομείνει. Η Τρέμη; με ρώτησε η γυναίκα μου. Ποια Τρέμη ρε γυναίκα. Η μακαρονάδα. Μ' έφαγε σου λέω..Το υπόλοιπο βράδυ μου το πέρασα στον καμπινέ. Καθιστική διαμαρτυρία. Στο Σύνταγμα οι φορτηγατζήδες στην λεκάνη εγώ..Και οι δύο αγκομαχούσαμε και παλεύαμε για τα δίκια μας. Λευτεριά στο έντερο μου φώναξα..ασυναίσθητα. 

Γύρω στη 1 τα ξημερώματα και αφού διάβασα όλα τα mirror και τα Lucky που είχε μαζεμένα η γυναίκα μου και ενημερώθηκα για τη νέα φθινοπωρινή κολεξιόν βγήκα επιτέλους ανακουφισμένος. Η μοναξιά του καμπινέ αποδείχθηκε λυτρωτική. Δεν πρόλαβα να ξαπλώσω στο κρεβάτι και σε 10 λεπτά ξανασηκώθηκα. Αυτή τη φορά διάβασα το ''Μέλλον μιας αυταπάτης'' του Σίγκμουντ Φρόυντ. Τι μέλλον μπορεί να έχει μια αυταπάτη, αναρωτήθηκα..Δε μας χέζεις ρε γιατρέ; Το μέλλον της λεκάνης είναι το πρόβλημα μου και πως θα ξεκολλήσω. Πήγε 3 και η μοναξιά του καμπινέ καλά κρατεί. 

Νόμος είναι το δίκιο της λεκάνης. Όλα τ' άλλα είναι τρίχες..